Storythai

ไม่รู้ว่าโชคชะตากำลังเล่นอะไรกับเราอยู่
ถึงทำให้ได้เจอคน ๆ นึงโดยไม่คาดคิด

เป็นเพราะความโง่ถึงทำให้ต้องดร็อปภาษาซี
เลยต้องมาเรียนซัมเมอร์ที่ ม.วิทยาเขตวังท่าพระ
แต่ในความโง่นั้น ก็แอบมีโชคชะตาอยู่ด้วย

แอบปลื้มคน ๆ นึง แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปคุยด้วย
ได้แต่มองอยู่ห่าง ๆ อย่างเงียบงัน
จนกระทั่งใกล้จะปิดคอร์ส เลยตัดสินใจเดินเข้าไปคุยด้วย
แต่ด้วยความเขินที่มีมากล้น เลยไม่กล้าเข้าไปคุยกับคน ๆ นั้น
เลยไปคุยกับเพื่อนเค้าอีกคน
ที่ไม่ได้สะดุดตา และไม่เคยมองเค้าในฐานะผู้ชายคนนึงเลย

ครั้งแรกที่ได้คุย ก็รู้สึกว่าเป็นผู้ชายที่น่ารัก พูดจาดีคนนึง
แล้วระยะเวลาที่ผ่านมาช่วงนั้น ก็ยังคงคิดถึงคน ๆ นั้นอยู่เสมอ
แต่ในความคิดถึงนั้น ก็แอบมีหน้าของเพื่อนคนนั้นเข้ามาแทรกอยู่ตลอดเวลา
ไม่รู้ทำไม มันถึงลบออกจากสมองไม่ได้

จนมาได้มีโอกาสคุยกันอีกครั้ง
ก็รู้สึกว่าเป็นคนที่น่าคบด้วยคนนึง
เป็นเพื่อนมนุษย์ที่ดี สุภาพ ถ่อมตัว น่ารัก
แล้วหลังจากนั้น ก็เริ่มที่จะคิดถึงคน ๆ นี้มากขึ้น
มากขึ้นทุกที ๆ จนทำให้ควบคุมตัวเองไม่ได้ในบางครั้ง

บางครั้งที่คุยกัน
ท่าที คำพูด การแสดงออกของเค้า
แอบทำให้คิดเข้าข้างตัวเองอยู่บ่อยครั้ง
แต่ก็ไม่อยากจะเข้าข้างหรือหลอกตัวเองไปมากกว่านี้
กลัวที่จะเจ็บ กลัวที่จะรับรู้ในสิ่งที่ไม่อยากรู้

,, กลัวที่จะรัก ,,

เลยขอหยุดความรู้สึกแบบนี้ไว้แต่เพียงเท่านี้ดีกว่า
ขอเก็บความทรงจำที่ดี ๆ แม้เป็นเพียงระยะเวลาสั้น ๆ
ให้เป็นความทรงจำที่ดีอีกหนึ่งความทรงจำ
ตลอดไป

.. PS ..
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
"น้องชายตัวแสบกลับกลายมาเป็นกามเทพแผลงศร"

__,, งงกันใช่มั้ย ว่าน้องชายเกี่ยวอะไร ? ,,__
__,, เอาน่า มันเป็นเรื่องของกามเทพ ฮ่า ๆ ๆ ,,__