หลายวันก่อน รู้สึกเหนื่อยมาก
เลยชิ่งนอนก่อนสัก 4-5 ทุ่ม
สักพักใหญ่ ๆ ไอ่เอลฟ์มันก็ขึ้นมานอนดูซีดี
ดูซีดี "ภัยโจรใต้" - -"
นอนแบบว่าหลับไปแล้วอ่ะ มันก็ปลุกให้ดูนู่นดูนี่
สุดท้าย ปลุกให้ดูตอนพวกโจรใต้ตัดหัวคน !
กุงี๊แทบช็อค O_O
คนนึงจับแขนไขว้หลัง
คนนึงจับหัว
คนนึงกำลังเลื่อยคอ
แม่งงงงง แล้วได้ยินเสียงคนที่กำลังถูกตัดคอร้อง
ร้องเหมือนหมูกำลังโดนฆ่าอ่ะ
ดิ้นพล่านแบบ .. โอย กุทนดูไม่ได้ >.<
คอเกือบขาดแล้วอ่ะ แต่ก็ยังดิ้น ๆ ๆ ๆ O____O
เห็นภาพไปแค่เสี้ยววินาทีเดียวเองอ่ะ
แต่ภาพแม่งติดตาสัช T^T
จนถึงทุกวันนี้ ยังจำได้ขึ้นใจ =_=
กลัวยิ่งกว่าผีอีกอ่ะ นึกแล้วสยอง
นึกแล้วสลดใจว่ะ
จิตใจแม่งทำด้วยไรกันวะ
คนที่กำลังถูกฆ่าเค้าคงเจ็บปวดโคดดด
เฮ้อ ... ขออย่าให้เกิดอะไรแบบนี้อีกเลย
โลกช่างแสนโหดร้าย ...
หลายวันก่อน รู้สึกเหนื่อยมาก
เลยชิ่งนอนก่อนสัก 4-5 ทุ่ม
สักพักใหญ่ ๆ ไอ่เอลฟ์มันก็ขึ้นมานอนดูซีดี
ดูซีดี "ภัยโจรใต้" - -"
นอนแบบว่าหลับไปแล้วอ่ะ มันก็ปลุกให้ดูนู่นดูนี่
สุดท้าย ปลุกให้ดูตอนพวกโจรใต้ตัดหัวคน !
กุงี๊แทบช็อค O_O
คนนึงจับแขนไขว้หลัง
คนนึงจับหัว
คนนึงกำลังเลื่อยคอ
แม่งงงงง แล้วได้ยินเสียงคนที่กำลังถูกตัดคอร้อง
ร้องเหมือนหมูกำลังโดนฆ่าอ่ะ
ดิ้นพล่านแบบ .. โอย กุทนดูไม่ได้ >.<
คอเกือบขาดแล้วอ่ะ แต่ก็ยังดิ้น ๆ ๆ ๆ O____O
เห็นภาพไปแค่เสี้ยววินาทีเดียวเองอ่ะ
แต่ภาพแม่งติดตาสัช T^T
จนถึงทุกวันนี้ ยังจำได้ขึ้นใจ =_=
กลัวยิ่งกว่าผีอีกอ่ะ นึกแล้วสยอง
นึกแล้วสลดใจว่ะ
จิตใจแม่งทำด้วยไรกันวะ
คนที่กำลังถูกฆ่าเค้าคงเจ็บปวดโคดดด
เฮ้อ ... ขออย่าให้เกิดอะไรแบบนี้อีกเลย
โลกช่างแสนโหดร้าย ...
[ 2008.04.20 ]
วันนี้เอื่อยเฉื่อยยังไงไม่รู้ว่ะ
ทั้ง ๆ ที่ต้องไปงานบิกแบง
แต่ก็ดันตื่นเที่ยงนู่นน่ะ ฮ่า ๆ
กว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว แต่งหน้าเสร็จก็เกือบบ่ายสอง
พอกำลังจะออกบ้าน อาละไมให้ทำป้ายหาเสียงให้แฟนเค้า - -"
กว่าจะเสร็จก็โอยยยยย เล่นเอาแทบบ้า
สรุป ไปถึงสยามดิสเกือบ 4 โมง !!
พอไปถึงเว่ย ได้ยินเสียงเจ๊นิว ผู้เป็นพิธีกรว่า
"ขอเสียงให้กับ บิกแบง ค่า !!!!!~"
O______O
เหอ ๆ มาไม่ทัน เหนื่อยสัชอ่ะ
วิ่งจากมาบุญครอง แสดดดดดด
>_____________<
เจอเจ๊มุนสักพัก ก็ขอไปกินฮาจิ
ตื่นมายังไม่มีไรลงท้องเลย
หลั่นล้ากินคนเดียว พอออกร้าน ดันลืมริงกี้ - -"
พี่พนักงานวิ่งเอาออกมาให้ล่ะ อายคนว่ะ
มองกันทั้งร้าน ฮ่า ๆ
สักพักก็ออกไปยืนรอ ตรงสะพานลอย
ขี้เกียจยืนเบียด เหอ ๆ
พอ 5 โมง บรรดาเฮียก็ออกมากัน
โอวววว เท้มสุดรัก ในที่สุดเราก็เจอกันอีก ฮ่า ๆ
มีการเอาริงกี้ออกมาถ่ายวีดีโอเก็บภาพแฟน ๆ ไว้
โอยยย เอาเสียงกรี๊ดกุไปเลยค่ะ วิ้วววว
ยืนมองเท้มพออิ่มตาแล้วก็กลับ
บิกแบงกลับ กุก็กลับบ้าง ฮ่า ๆ ๆ ๆ
แค่ 45 นาที กุก็มีความสุขแล้วววว
วิ้วววววววววววววววววววว !!! >//////////<
______ HAPPY 45 MINUTES ______
PS. รูปเอามาจากไฮไฟว์ตัวเอง ขี้เกียจเปลี่ยนเครดิตบนภาพ แหะ ๆ ^^'
หลายวันก่อน รู้สึกเหนื่อยมาก
เลยชิ่งนอนก่อนสัก 4-5 ทุ่ม
สักพักใหญ่ ๆ ไอ่เอลฟ์มันก็ขึ้นมานอนดูซีดี
ดูซีดี "ภัยโจรใต้" - -"
นอนแบบว่าหลับไปแล้วอ่ะ มันก็ปลุกให้ดูนู่นดูนี่
สุดท้าย ปลุกให้ดูตอนพวกโจรใต้ตัดหัวคน !
กุงี๊แทบช็อค O_O
คนนึงจับแขนไขว้หลัง
คนนึงจับหัว
คนนึงกำลังเลื่อยคอ
แม่งงงงง แล้วได้ยินเสียงคนที่กำลังถูกตัดคอร้อง
ร้องเหมือนหมูกำลังโดนฆ่าอ่ะ
ดิ้นพล่านแบบ .. โอย กุทนดูไม่ได้ >.<
คอเกือบขาดแล้วอ่ะ แต่ก็ยังดิ้น ๆ ๆ ๆ O____O
เห็นภาพไปแค่เสี้ยววินาทีเดียวเองอ่ะ
แต่ภาพแม่งติดตาสัช T^T
จนถึงทุกวันนี้ ยังจำได้ขึ้นใจ =_=
กลัวยิ่งกว่าผีอีกอ่ะ นึกแล้วสยอง
นึกแล้วสลดใจว่ะ
จิตใจแม่งทำด้วยไรกันวะ
คนที่กำลังถูกฆ่าเค้าคงเจ็บปวดโคดดด
เฮ้อ ... ขออย่าให้เกิดอะไรแบบนี้อีกเลย
โลกช่างแสนโหดร้าย ...
[ 2008.04.20 ]
วันนี้เอื่อยเฉื่อยยังไงไม่รู้ว่ะ
ทั้ง ๆ ที่ต้องไปงานบิกแบง
แต่ก็ดันตื่นเที่ยงนู่นน่ะ ฮ่า ๆ
กว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว แต่งหน้าเสร็จก็เกือบบ่ายสอง
พอกำลังจะออกบ้าน อาละไมให้ทำป้ายหาเสียงให้แฟนเค้า - -"
กว่าจะเสร็จก็โอยยยยย เล่นเอาแทบบ้า
สรุป ไปถึงสยามดิสเกือบ 4 โมง !!
พอไปถึงเว่ย ได้ยินเสียงเจ๊นิว ผู้เป็นพิธีกรว่า
"ขอเสียงให้กับ บิกแบง ค่า !!!!!~"
O______O
เหอ ๆ มาไม่ทัน เหนื่อยสัชอ่ะ
วิ่งจากมาบุญครอง แสดดดดดด
>_____________<
เจอเจ๊มุนสักพัก ก็ขอไปกินฮาจิ
ตื่นมายังไม่มีไรลงท้องเลย
หลั่นล้ากินคนเดียว พอออกร้าน ดันลืมริงกี้ - -"
พี่พนักงานวิ่งเอาออกมาให้ล่ะ อายคนว่ะ
มองกันทั้งร้าน ฮ่า ๆ
สักพักก็ออกไปยืนรอ ตรงสะพานลอย
ขี้เกียจยืนเบียด เหอ ๆ
พอ 5 โมง บรรดาเฮียก็ออกมากัน
โอวววว เท้มสุดรัก ในที่สุดเราก็เจอกันอีก ฮ่า ๆ
มีการเอาริงกี้ออกมาถ่ายวีดีโอเก็บภาพแฟน ๆ ไว้
โอยยย เอาเสียงกรี๊ดกุไปเลยค่ะ วิ้วววว
ยืนมองเท้มพออิ่มตาแล้วก็กลับ
บิกแบงกลับ กุก็กลับบ้าง ฮ่า ๆ ๆ ๆ
แค่ 45 นาที กุก็มีความสุขแล้วววว
วิ้วววววววววววววววววววว !!! >//////////<
______ HAPPY 45 MINUTES ______
PS. รูปเอามาจากไฮไฟว์ตัวเอง ขี้เกียจเปลี่ยนเครดิตบนภาพ แหะ ๆ ^^'
ในบางครั้ง
ยังคิดอยู่เลย
ว่าทางเดินที่เลือกเองนี้
มันเหมาะสำหรับเรารึเปล่า ?
แต่ในเมื่อตัดสินใจลงไปแล้ว
ก็ย่อมต้องเคารพการตัดสินใจของตัวเอง
คงต้องทำให้ดีที่สุด
เพื่อสิ่งที่เราวาดฝัน
เพื่อชัยชนะ
เพื่อคนข้างหลัง
และเพื่อตนเอง
...
..
.
หลายวันก่อน รู้สึกเหนื่อยมาก
เลยชิ่งนอนก่อนสัก 4-5 ทุ่ม
สักพักใหญ่ ๆ ไอ่เอลฟ์มันก็ขึ้นมานอนดูซีดี
ดูซีดี "ภัยโจรใต้" - -"
นอนแบบว่าหลับไปแล้วอ่ะ มันก็ปลุกให้ดูนู่นดูนี่
สุดท้าย ปลุกให้ดูตอนพวกโจรใต้ตัดหัวคน !
กุงี๊แทบช็อค O_O
คนนึงจับแขนไขว้หลัง
คนนึงจับหัว
คนนึงกำลังเลื่อยคอ
แม่งงงงง แล้วได้ยินเสียงคนที่กำลังถูกตัดคอร้อง
ร้องเหมือนหมูกำลังโดนฆ่าอ่ะ
ดิ้นพล่านแบบ .. โอย กุทนดูไม่ได้ >.<
คอเกือบขาดแล้วอ่ะ แต่ก็ยังดิ้น ๆ ๆ ๆ O____O
เห็นภาพไปแค่เสี้ยววินาทีเดียวเองอ่ะ
แต่ภาพแม่งติดตาสัช T^T
จนถึงทุกวันนี้ ยังจำได้ขึ้นใจ =_=
กลัวยิ่งกว่าผีอีกอ่ะ นึกแล้วสยอง
นึกแล้วสลดใจว่ะ
จิตใจแม่งทำด้วยไรกันวะ
คนที่กำลังถูกฆ่าเค้าคงเจ็บปวดโคดดด
เฮ้อ ... ขออย่าให้เกิดอะไรแบบนี้อีกเลย
โลกช่างแสนโหดร้าย ...
[ 2008.04.20 ]
วันนี้เอื่อยเฉื่อยยังไงไม่รู้ว่ะ
ทั้ง ๆ ที่ต้องไปงานบิกแบง
แต่ก็ดันตื่นเที่ยงนู่นน่ะ ฮ่า ๆ
กว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว แต่งหน้าเสร็จก็เกือบบ่ายสอง
พอกำลังจะออกบ้าน อาละไมให้ทำป้ายหาเสียงให้แฟนเค้า - -"
กว่าจะเสร็จก็โอยยยยย เล่นเอาแทบบ้า
สรุป ไปถึงสยามดิสเกือบ 4 โมง !!
พอไปถึงเว่ย ได้ยินเสียงเจ๊นิว ผู้เป็นพิธีกรว่า
"ขอเสียงให้กับ บิกแบง ค่า !!!!!~"
O______O
เหอ ๆ มาไม่ทัน เหนื่อยสัชอ่ะ
วิ่งจากมาบุญครอง แสดดดดดด
>_____________<
เจอเจ๊มุนสักพัก ก็ขอไปกินฮาจิ
ตื่นมายังไม่มีไรลงท้องเลย
หลั่นล้ากินคนเดียว พอออกร้าน ดันลืมริงกี้ - -"
พี่พนักงานวิ่งเอาออกมาให้ล่ะ อายคนว่ะ
มองกันทั้งร้าน ฮ่า ๆ
สักพักก็ออกไปยืนรอ ตรงสะพานลอย
ขี้เกียจยืนเบียด เหอ ๆ
พอ 5 โมง บรรดาเฮียก็ออกมากัน
โอวววว เท้มสุดรัก ในที่สุดเราก็เจอกันอีก ฮ่า ๆ
มีการเอาริงกี้ออกมาถ่ายวีดีโอเก็บภาพแฟน ๆ ไว้
โอยยย เอาเสียงกรี๊ดกุไปเลยค่ะ วิ้วววว
ยืนมองเท้มพออิ่มตาแล้วก็กลับ
บิกแบงกลับ กุก็กลับบ้าง ฮ่า ๆ ๆ ๆ
แค่ 45 นาที กุก็มีความสุขแล้วววว
วิ้วววววววววววววววววววว !!! >//////////<
______ HAPPY 45 MINUTES ______
PS. รูปเอามาจากไฮไฟว์ตัวเอง ขี้เกียจเปลี่ยนเครดิตบนภาพ แหะ ๆ ^^'
ในบางครั้ง
ยังคิดอยู่เลย
ว่าทางเดินที่เลือกเองนี้
มันเหมาะสำหรับเรารึเปล่า ?
แต่ในเมื่อตัดสินใจลงไปแล้ว
ก็ย่อมต้องเคารพการตัดสินใจของตัวเอง
คงต้องทำให้ดีที่สุด
เพื่อสิ่งที่เราวาดฝัน
เพื่อชัยชนะ
เพื่อคนข้างหลัง
และเพื่อตนเอง
...
..
.
ไม่เคยคิดว่ามาก่อน
ว่าจะมีการ "ฆ่าตัวตาย" เกิดขึ้นในเครือญาติ
อามาบอกว่า ที่เค้าตัดสินใจแบบนั้น
เพราะไม่มีพระเจ้าในใจ ...
หลายวันก่อน รู้สึกเหนื่อยมาก
เลยชิ่งนอนก่อนสัก 4-5 ทุ่ม
สักพักใหญ่ ๆ ไอ่เอลฟ์มันก็ขึ้นมานอนดูซีดี
ดูซีดี "ภัยโจรใต้" - -"
นอนแบบว่าหลับไปแล้วอ่ะ มันก็ปลุกให้ดูนู่นดูนี่
สุดท้าย ปลุกให้ดูตอนพวกโจรใต้ตัดหัวคน !
กุงี๊แทบช็อค O_O
คนนึงจับแขนไขว้หลัง
คนนึงจับหัว
คนนึงกำลังเลื่อยคอ
แม่งงงงง แล้วได้ยินเสียงคนที่กำลังถูกตัดคอร้อง
ร้องเหมือนหมูกำลังโดนฆ่าอ่ะ
ดิ้นพล่านแบบ .. โอย กุทนดูไม่ได้ >.<
คอเกือบขาดแล้วอ่ะ แต่ก็ยังดิ้น ๆ ๆ ๆ O____O
เห็นภาพไปแค่เสี้ยววินาทีเดียวเองอ่ะ
แต่ภาพแม่งติดตาสัช T^T
จนถึงทุกวันนี้ ยังจำได้ขึ้นใจ =_=
กลัวยิ่งกว่าผีอีกอ่ะ นึกแล้วสยอง
นึกแล้วสลดใจว่ะ
จิตใจแม่งทำด้วยไรกันวะ
คนที่กำลังถูกฆ่าเค้าคงเจ็บปวดโคดดด
เฮ้อ ... ขออย่าให้เกิดอะไรแบบนี้อีกเลย
โลกช่างแสนโหดร้าย ...
[ 2008.04.20 ]
วันนี้เอื่อยเฉื่อยยังไงไม่รู้ว่ะ
ทั้ง ๆ ที่ต้องไปงานบิกแบง
แต่ก็ดันตื่นเที่ยงนู่นน่ะ ฮ่า ๆ
กว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว แต่งหน้าเสร็จก็เกือบบ่ายสอง
พอกำลังจะออกบ้าน อาละไมให้ทำป้ายหาเสียงให้แฟนเค้า - -"
กว่าจะเสร็จก็โอยยยยย เล่นเอาแทบบ้า
สรุป ไปถึงสยามดิสเกือบ 4 โมง !!
พอไปถึงเว่ย ได้ยินเสียงเจ๊นิว ผู้เป็นพิธีกรว่า
"ขอเสียงให้กับ บิกแบง ค่า !!!!!~"
O______O
เหอ ๆ มาไม่ทัน เหนื่อยสัชอ่ะ
วิ่งจากมาบุญครอง แสดดดดดด
>_____________<
เจอเจ๊มุนสักพัก ก็ขอไปกินฮาจิ
ตื่นมายังไม่มีไรลงท้องเลย
หลั่นล้ากินคนเดียว พอออกร้าน ดันลืมริงกี้ - -"
พี่พนักงานวิ่งเอาออกมาให้ล่ะ อายคนว่ะ
มองกันทั้งร้าน ฮ่า ๆ
สักพักก็ออกไปยืนรอ ตรงสะพานลอย
ขี้เกียจยืนเบียด เหอ ๆ
พอ 5 โมง บรรดาเฮียก็ออกมากัน
โอวววว เท้มสุดรัก ในที่สุดเราก็เจอกันอีก ฮ่า ๆ
มีการเอาริงกี้ออกมาถ่ายวีดีโอเก็บภาพแฟน ๆ ไว้
โอยยย เอาเสียงกรี๊ดกุไปเลยค่ะ วิ้วววว
ยืนมองเท้มพออิ่มตาแล้วก็กลับ
บิกแบงกลับ กุก็กลับบ้าง ฮ่า ๆ ๆ ๆ
แค่ 45 นาที กุก็มีความสุขแล้วววว
วิ้วววววววววววววววววววว !!! >//////////<
______ HAPPY 45 MINUTES ______
PS. รูปเอามาจากไฮไฟว์ตัวเอง ขี้เกียจเปลี่ยนเครดิตบนภาพ แหะ ๆ ^^'
ในบางครั้ง
ยังคิดอยู่เลย
ว่าทางเดินที่เลือกเองนี้
มันเหมาะสำหรับเรารึเปล่า ?
แต่ในเมื่อตัดสินใจลงไปแล้ว
ก็ย่อมต้องเคารพการตัดสินใจของตัวเอง
คงต้องทำให้ดีที่สุด
เพื่อสิ่งที่เราวาดฝัน
เพื่อชัยชนะ
เพื่อคนข้างหลัง
และเพื่อตนเอง
...
..
.
ไม่เคยคิดว่ามาก่อน
ว่าจะมีการ "ฆ่าตัวตาย" เกิดขึ้นในเครือญาติ
อามาบอกว่า ที่เค้าตัดสินใจแบบนั้น
เพราะไม่มีพระเจ้าในใจ ...
2008.04.14
ความจริงวันนี้เป็นวันเกิดอาปา
แต่เนื่องด้วยอกตัญญูจัด เลยไปเล่นน้ำที่สีลม
ต่อที่ RCA แล้วก็ไปนอนบ้านแอค
เลวจริง ๆ เลยกุ - -"
ตอนเที่ยง ๆ ไปบ้านแอค ก็ให้อาปาไปส่ง
ก่อนอาปาจะกลับบ้าน เค้าก็ถามอีกทีว่าจะคืนนี้นอนที่ไหน ?
แต่ก็ยัง(ทรพี)ตอบไปว่านอนบ้านแอค เหอะ ๆ
ก็ตั้งใจว่าพอกลับบ้านค่อยซื้อเค้กกลับไป
เพราะวันรุ่งขึ้นก็เป็นวันเกิดอามาอยู่ดี
เลยกะจะฉลองพร้อมกันซะเลย
ก็รู้สึกผิดอยู่ แต่แบบว่าอยากเล่นน้ำอ่า T^T
เกือบ ๆ หกโมงเย็นก็ออกจากบ้าน
มีกุ แอค เจ๊เดียร์ พี่นก แล้วก็นิว
นั่งใต้ดินไปพระรามเก้า แล้วต่อแท็กซี่ไป RCA
ตอนกำลังขึ้นจากใต้ดิน เจอเจ๊นิวพอดี
โอ้สสสส เจ๊กรูววว สวยไม่เคยสร่างงง โว้วววว >.<
แต่พอไปถึง คนก็ยังไม่เยอะ เลยไปสีลมกับแอค พี่นก แล้วก็นิวก่อน
โอววว มันจอร์จมาก คนเยอะได้อีกกกก
ด้วยความที่อีแตะกุดีจัด (ยืมเอลฟ์มาเล่น - -")
ไหนจะเดินมาก ไหนจะลื่นแป้ง ลื่นน้ำ ที่คีบแม่งหลุดออกมา
กุเลยสปิริต เอาออกมาใส่กระเป๋าหลังกางเกงฝั่งละข้าง
แล้วก็เล่นน้ำต่อทั้งตีนเปล่า กร๊ากกกกกกกกก
ที่ชอบใจที่สุดคือ ตอนเดินเข้าไปในซอย
ก็เห็นกลุ่มผู้ชายญี่ปุ่นกลุ่มนึงอยู่หน้าบาร์
แบบว่าหล่อมว๊ากกกกก ย้ำ! หล่อทุกคน
ก็มีคนนึงเค้าถือถังน้ำ ในใจตอนเดินไปก็นึกว่าจะโดนสาด
แต่พอเดินตรงเค้าพอดีก็ไม่มีท่าทีอะไร แต่พอกำลังจะผ่านเค้าไป
โดนเค้าสาดน้ำโครม สาดมาทั้งกะละมังอ่ะ
แม่งงงงง ช็อคเลย ไม่ทันตั้งตัว ฮ่า ๆ ๆ
เป็นปลื้มมมมมมมมมมมมม ฮาาาาาา !
แต่ที่ไม่ปลื้มคือโดนผู้ชายกลุ่มนึง ดักตัวไว้
แล้วมีคนนึงมาละเลงหัว มารู้ตอนเดินออกมาว่ามันเป็นแชมพู
แม่งงง เรื่องของเรื่องมันจะให้กุซื้อน้ำร้านมันมาล้างหัว
แต่เสียใจ กุซื้อน้ำร้านอื่น ชิ แต่ช่างเถอะ ไม่อยากถือโทษ
วันนี้ถือว่าเป็นวันดี กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ก็หลั่นล้าติ๊ดชิ่งกันถึงสี่ทุ่มกว่า ๆ ได้มั้ง
เลยกลับกัน พี่นกกับนิวขอกลับก่อน
แอคกะกุก็ไปต่อที่ RCA
ตอนเดินเข้าไป เดินไม่ได้เลย ติกแหงกอยู่นั่นเป็นสิบนาที
ที่เดียวอ่ะ ไปไหนไม่ได้ คือเบียดกันเยอะมากก จะเป็นลมแล้วอ่ะ
มีแต่คนสูง ๆ เลยพยายามเขย่งเพื่อสูดเอาอากาศ
เกือบตายกันอ่ะ โอยยยย ทรมานมาก พอไปถึงก็ไปดิ้น ๆ ๆ ๆ อยู่นั่นแหละ ฮ่า ๆ
มันส์อ่า ชอบ ๆ ประมาณตีหนึ่ง(มั้ง?) ก็กลับบ้านกัน
เพราะเพื่อนเจ๊เดียร์ขายของหมดแล้ว ขายดีเว่อร์อ่ะ โอ้สสส
ถึงบ้านก็ไปผลัดกันอาบน้ำ สักพักก็แช่มอไซค์ไปซื้ออะไรกินที่เซเว่น
ก็ซื้อไก่เทอริยากิ ขนมถุง ทรอปิคานา บลาบลาบลา ...
พอมากินจริง ๆ ก็ไม่หมด เหอ ๆ แบบว่าแน่นท้องมาก
โคดอยากอ้วกอ่ะ พอกินเสร็จนอนเลย นอนที่ห้องใต้หลังคา
ชอบอ่ะ กุอยากมีห้องใต้หลังคาบ้างจัง
ก็หลับยาว ...
2008.04.15
โจ้โทรมาตอนประมาณ 7-8 โมงเช้า
ก็คุยสักพัก แต่ก็จำไม่ค่อยได้หรอกว่าคุยอะไร
เพราะแบตหมด ปวดตีน ปวดขา ปวดไปทั้งตัว เหอ ๆ
พอ 10 โมงตื่นมาอีกทีก็ล้างหน้าแล้วออกจากบ้านเลย
ถึงบ้านก็ให้เอลฟ์ขับรถออกมารับ เพราะจะไปหาซื้อเค้กก่อนเข้าบ้าน
ขับวนไกลมากกก สุดท้ายซื้อได้ที่บัวทองธานี - -"
จะขับไปไกลเพื่อ !!!!?
ให้เค้าเขียนหน้าเค้กว่า "สุขสันต์วันเกิด อาปา ❤ อามา"
แต่อ่านกี่ที ๆ แม่งก็อ่านเป็น "สุขสันต์วันกิด อาปายอามา" อยู่ดี
ตรงรูปหัวใจเค้าเขียนประหลาดมากอ่ะ ลีบ ๆ ยังไงชอบกล เซ็งว่ะ
ก็หลั่นล้า ขับรถกลับบ้านพร้อมเค้ก
ตอนเย็นก็ออกไปกินข้าวกัน ร้านเล็ก ๆ ไม่มีอะไรมากมาย
แต่อร่อยมากกก กินเยอะมากอ่ะ พุงดิ้น สะดือโบ๋เลย กร๊ากกกก
สรุปไม่ได้กินเค้กที่ร้าน เพราะอิ่มจัด
เลยกลับมากินที่บ้านแทน ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ
ก็เป็นสงกรานต์ที่เป็นความทรงจำไปอีกแบบ
หลากหลายความรู้สึกเพียงแค่ไม่กี่วัน
ยังไงก็ขอให้ปีนี้มีแต่ความสุขในครอบครัว
รักอาปา รักอามา รักเอลฟ์
ครอบครัวพรหมจิตจงเจริญ !!! ฮ่า ๆ
แล้วก็ขอให้มีความสุขทุกคน สามัคคีกัน เพื่อพ่อหลวงด้วย ^^
หลายวันก่อน รู้สึกเหนื่อยมาก
เลยชิ่งนอนก่อนสัก 4-5 ทุ่ม
สักพักใหญ่ ๆ ไอ่เอลฟ์มันก็ขึ้นมานอนดูซีดี
ดูซีดี "ภัยโจรใต้" - -"
นอนแบบว่าหลับไปแล้วอ่ะ มันก็ปลุกให้ดูนู่นดูนี่
สุดท้าย ปลุกให้ดูตอนพวกโจรใต้ตัดหัวคน !
กุงี๊แทบช็อค O_O
คนนึงจับแขนไขว้หลัง
คนนึงจับหัว
คนนึงกำลังเลื่อยคอ
แม่งงงงง แล้วได้ยินเสียงคนที่กำลังถูกตัดคอร้อง
ร้องเหมือนหมูกำลังโดนฆ่าอ่ะ
ดิ้นพล่านแบบ .. โอย กุทนดูไม่ได้ >.<
คอเกือบขาดแล้วอ่ะ แต่ก็ยังดิ้น ๆ ๆ ๆ O____O
เห็นภาพไปแค่เสี้ยววินาทีเดียวเองอ่ะ
แต่ภาพแม่งติดตาสัช T^T
จนถึงทุกวันนี้ ยังจำได้ขึ้นใจ =_=
กลัวยิ่งกว่าผีอีกอ่ะ นึกแล้วสยอง
นึกแล้วสลดใจว่ะ
จิตใจแม่งทำด้วยไรกันวะ
คนที่กำลังถูกฆ่าเค้าคงเจ็บปวดโคดดด
เฮ้อ ... ขออย่าให้เกิดอะไรแบบนี้อีกเลย
โลกช่างแสนโหดร้าย ...
[ 2008.04.20 ]
วันนี้เอื่อยเฉื่อยยังไงไม่รู้ว่ะ
ทั้ง ๆ ที่ต้องไปงานบิกแบง
แต่ก็ดันตื่นเที่ยงนู่นน่ะ ฮ่า ๆ
กว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว แต่งหน้าเสร็จก็เกือบบ่ายสอง
พอกำลังจะออกบ้าน อาละไมให้ทำป้ายหาเสียงให้แฟนเค้า - -"
กว่าจะเสร็จก็โอยยยยย เล่นเอาแทบบ้า
สรุป ไปถึงสยามดิสเกือบ 4 โมง !!
พอไปถึงเว่ย ได้ยินเสียงเจ๊นิว ผู้เป็นพิธีกรว่า
"ขอเสียงให้กับ บิกแบง ค่า !!!!!~"
O______O
เหอ ๆ มาไม่ทัน เหนื่อยสัชอ่ะ
วิ่งจากมาบุญครอง แสดดดดดด
>_____________<
เจอเจ๊มุนสักพัก ก็ขอไปกินฮาจิ
ตื่นมายังไม่มีไรลงท้องเลย
หลั่นล้ากินคนเดียว พอออกร้าน ดันลืมริงกี้ - -"
พี่พนักงานวิ่งเอาออกมาให้ล่ะ อายคนว่ะ
มองกันทั้งร้าน ฮ่า ๆ
สักพักก็ออกไปยืนรอ ตรงสะพานลอย
ขี้เกียจยืนเบียด เหอ ๆ
พอ 5 โมง บรรดาเฮียก็ออกมากัน
โอวววว เท้มสุดรัก ในที่สุดเราก็เจอกันอีก ฮ่า ๆ
มีการเอาริงกี้ออกมาถ่ายวีดีโอเก็บภาพแฟน ๆ ไว้
โอยยย เอาเสียงกรี๊ดกุไปเลยค่ะ วิ้วววว
ยืนมองเท้มพออิ่มตาแล้วก็กลับ
บิกแบงกลับ กุก็กลับบ้าง ฮ่า ๆ ๆ ๆ
แค่ 45 นาที กุก็มีความสุขแล้วววว
วิ้วววววววววววววววววววว !!! >//////////<
______ HAPPY 45 MINUTES ______
PS. รูปเอามาจากไฮไฟว์ตัวเอง ขี้เกียจเปลี่ยนเครดิตบนภาพ แหะ ๆ ^^'
ในบางครั้ง
ยังคิดอยู่เลย
ว่าทางเดินที่เลือกเองนี้
มันเหมาะสำหรับเรารึเปล่า ?
แต่ในเมื่อตัดสินใจลงไปแล้ว
ก็ย่อมต้องเคารพการตัดสินใจของตัวเอง
คงต้องทำให้ดีที่สุด
เพื่อสิ่งที่เราวาดฝัน
เพื่อชัยชนะ
เพื่อคนข้างหลัง
และเพื่อตนเอง
...
..
.
ไม่เคยคิดว่ามาก่อน
ว่าจะมีการ "ฆ่าตัวตาย" เกิดขึ้นในเครือญาติ
อามาบอกว่า ที่เค้าตัดสินใจแบบนั้น
เพราะไม่มีพระเจ้าในใจ ...
2008.04.14
ความจริงวันนี้เป็นวันเกิดอาปา
แต่เนื่องด้วยอกตัญญูจัด เลยไปเล่นน้ำที่สีลม
ต่อที่ RCA แล้วก็ไปนอนบ้านแอค
เลวจริง ๆ เลยกุ - -"
ตอนเที่ยง ๆ ไปบ้านแอค ก็ให้อาปาไปส่ง
ก่อนอาปาจะกลับบ้าน เค้าก็ถามอีกทีว่าจะคืนนี้นอนที่ไหน ?
แต่ก็ยัง(ทรพี)ตอบไปว่านอนบ้านแอค เหอะ ๆ
ก็ตั้งใจว่าพอกลับบ้านค่อยซื้อเค้กกลับไป
เพราะวันรุ่งขึ้นก็เป็นวันเกิดอามาอยู่ดี
เลยกะจะฉลองพร้อมกันซะเลย
ก็รู้สึกผิดอยู่ แต่แบบว่าอยากเล่นน้ำอ่า T^T
เกือบ ๆ หกโมงเย็นก็ออกจากบ้าน
มีกุ แอค เจ๊เดียร์ พี่นก แล้วก็นิว
นั่งใต้ดินไปพระรามเก้า แล้วต่อแท็กซี่ไป RCA
ตอนกำลังขึ้นจากใต้ดิน เจอเจ๊นิวพอดี
โอ้สสสส เจ๊กรูววว สวยไม่เคยสร่างงง โว้วววว >.<
แต่พอไปถึง คนก็ยังไม่เยอะ เลยไปสีลมกับแอค พี่นก แล้วก็นิวก่อน
โอววว มันจอร์จมาก คนเยอะได้อีกกกก
ด้วยความที่อีแตะกุดีจัด (ยืมเอลฟ์มาเล่น - -")
ไหนจะเดินมาก ไหนจะลื่นแป้ง ลื่นน้ำ ที่คีบแม่งหลุดออกมา
กุเลยสปิริต เอาออกมาใส่กระเป๋าหลังกางเกงฝั่งละข้าง
แล้วก็เล่นน้ำต่อทั้งตีนเปล่า กร๊ากกกกกกกกก
ที่ชอบใจที่สุดคือ ตอนเดินเข้าไปในซอย
ก็เห็นกลุ่มผู้ชายญี่ปุ่นกลุ่มนึงอยู่หน้าบาร์
แบบว่าหล่อมว๊ากกกกก ย้ำ! หล่อทุกคน
ก็มีคนนึงเค้าถือถังน้ำ ในใจตอนเดินไปก็นึกว่าจะโดนสาด
แต่พอเดินตรงเค้าพอดีก็ไม่มีท่าทีอะไร แต่พอกำลังจะผ่านเค้าไป
โดนเค้าสาดน้ำโครม สาดมาทั้งกะละมังอ่ะ
แม่งงงงง ช็อคเลย ไม่ทันตั้งตัว ฮ่า ๆ ๆ
เป็นปลื้มมมมมมมมมมมมม ฮาาาาาา !
แต่ที่ไม่ปลื้มคือโดนผู้ชายกลุ่มนึง ดักตัวไว้
แล้วมีคนนึงมาละเลงหัว มารู้ตอนเดินออกมาว่ามันเป็นแชมพู
แม่งงง เรื่องของเรื่องมันจะให้กุซื้อน้ำร้านมันมาล้างหัว
แต่เสียใจ กุซื้อน้ำร้านอื่น ชิ แต่ช่างเถอะ ไม่อยากถือโทษ
วันนี้ถือว่าเป็นวันดี กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ก็หลั่นล้าติ๊ดชิ่งกันถึงสี่ทุ่มกว่า ๆ ได้มั้ง
เลยกลับกัน พี่นกกับนิวขอกลับก่อน
แอคกะกุก็ไปต่อที่ RCA
ตอนเดินเข้าไป เดินไม่ได้เลย ติกแหงกอยู่นั่นเป็นสิบนาที
ที่เดียวอ่ะ ไปไหนไม่ได้ คือเบียดกันเยอะมากก จะเป็นลมแล้วอ่ะ
มีแต่คนสูง ๆ เลยพยายามเขย่งเพื่อสูดเอาอากาศ
เกือบตายกันอ่ะ โอยยยย ทรมานมาก พอไปถึงก็ไปดิ้น ๆ ๆ ๆ อยู่นั่นแหละ ฮ่า ๆ
มันส์อ่า ชอบ ๆ ประมาณตีหนึ่ง(มั้ง?) ก็กลับบ้านกัน
เพราะเพื่อนเจ๊เดียร์ขายของหมดแล้ว ขายดีเว่อร์อ่ะ โอ้สสส
ถึงบ้านก็ไปผลัดกันอาบน้ำ สักพักก็แช่มอไซค์ไปซื้ออะไรกินที่เซเว่น
ก็ซื้อไก่เทอริยากิ ขนมถุง ทรอปิคานา บลาบลาบลา ...
พอมากินจริง ๆ ก็ไม่หมด เหอ ๆ แบบว่าแน่นท้องมาก
โคดอยากอ้วกอ่ะ พอกินเสร็จนอนเลย นอนที่ห้องใต้หลังคา
ชอบอ่ะ กุอยากมีห้องใต้หลังคาบ้างจัง
ก็หลับยาว ...
2008.04.15
โจ้โทรมาตอนประมาณ 7-8 โมงเช้า
ก็คุยสักพัก แต่ก็จำไม่ค่อยได้หรอกว่าคุยอะไร
เพราะแบตหมด ปวดตีน ปวดขา ปวดไปทั้งตัว เหอ ๆ
พอ 10 โมงตื่นมาอีกทีก็ล้างหน้าแล้วออกจากบ้านเลย
ถึงบ้านก็ให้เอลฟ์ขับรถออกมารับ เพราะจะไปหาซื้อเค้กก่อนเข้าบ้าน
ขับวนไกลมากกก สุดท้ายซื้อได้ที่บัวทองธานี - -"
จะขับไปไกลเพื่อ !!!!?
ให้เค้าเขียนหน้าเค้กว่า "สุขสันต์วันเกิด อาปา ❤ อามา"
แต่อ่านกี่ที ๆ แม่งก็อ่านเป็น "สุขสันต์วันกิด อาปายอามา" อยู่ดี
ตรงรูปหัวใจเค้าเขียนประหลาดมากอ่ะ ลีบ ๆ ยังไงชอบกล เซ็งว่ะ
ก็หลั่นล้า ขับรถกลับบ้านพร้อมเค้ก
ตอนเย็นก็ออกไปกินข้าวกัน ร้านเล็ก ๆ ไม่มีอะไรมากมาย
แต่อร่อยมากกก กินเยอะมากอ่ะ พุงดิ้น สะดือโบ๋เลย กร๊ากกกก
สรุปไม่ได้กินเค้กที่ร้าน เพราะอิ่มจัด
เลยกลับมากินที่บ้านแทน ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ
ก็เป็นสงกรานต์ที่เป็นความทรงจำไปอีกแบบ
หลากหลายความรู้สึกเพียงแค่ไม่กี่วัน
ยังไงก็ขอให้ปีนี้มีแต่ความสุขในครอบครัว
รักอาปา รักอามา รักเอลฟ์
ครอบครัวพรหมจิตจงเจริญ !!! ฮ่า ๆ
แล้วก็ขอให้มีความสุขทุกคน สามัคคีกัน เพื่อพ่อหลวงด้วย ^^
โฮ ... สงกรานต์นี้ช่างเป็นสงกรานต์สุดเศร้า (T^T)
｡ 어이르 ｡
